Dakopbouw op een schuin dak

Een dakopbouw op een schuin dak is een verbouwing waarbij de schuine kap plaatsmaakt voor meer stahoogte, en daar bedoelen mensen twee verschillende dingen mee. Bij de ene vorm gaat de kap er helemaal af en komt er een complete bouwlaag met een nieuw dak erop voor terug. Bij de andere blijft de kap grotendeels staan en gaat alleen de nok omhoog, wat in de bouw een nokverhoging wordt genoemd.

Zo'n opbouw verschilt daarmee van een opbouw op een plat dak, waar het bestaande dak de vloer van de nieuwe verdieping wordt. Hoe dat werkt, lees je bij dakopbouw op een plat dak. Alle soorten naast elkaar, met wat elk oplevert, staan op de pagina over de dakopbouw.

De kap gaat eraf als je twee volwaardige kamers met een badkamer wilt, of als de kap zo laag en vlak is dat ook verhogen te weinig oplevert. Is de kap gezond en zoek je vooral stahoogte aan één kant, dan is een eenzijdige nokverhoging de lichtere en goedkopere route, omdat de constructie grotendeels blijft staan.

Heb je onder de nok al genoeg hoogte, dan kun je ook een dakkapel plaatsen. Een vergunningsvrije kapel moet ruim een halve meter onder de nok blijven, en bij een hoge kap is daar ruimte voor. De drie routes met ruimte, prijs en bouwtijd naast elkaar staan bij dakkapel, nokverhoging of dakopbouw, en die keuze nemen wij bij de opname met je door.

Als de kap eraf gaat, krijg je stahoogte over de hele vloer, met rechte wanden tot aan de gevel en ramen op ooghoogte in plaats van in een schuin dakvlak. Op een tussenwoning levert dat volgens de vuistregel 25 tot 35 m² bruikbare vloer op, tegen 15 tot 25 m² met stahoogte bij een nokverhoging, terwijl een dakkapel plaatsen er 4 tot 9 oplevert.

Het verschil zit vooral langs de gevels, want onder een schuine kap telt de strook langs de dakvoet volgens NEN 2580 pas mee vanaf 1,5 meter vrije hoogte. Van buiten zie je na de verbouwing een volle verdieping met een eigen dak, terwijl de verhoogde nok de vorm van je huis grotendeels laat staan.

Een steile kap van rond de 45 graden leent zich goed voor een nokverhoging. Bij een vlakke kap van 30 graden blijft zo weinig volume over dat de kap er beter helemaal af kan. Bij een gordingenkap liggen de dragende balken op de muren tussen de woningen, en die muren moeten na de verbouwing ook de nieuwe bouwlaag dragen.

Een spantenkap draagt zijn gewicht anders af, dus daar rekent de constructeur andere punten door. Bij de opname kijken wij ook naar het dakbeschot, want rot hout of asbest in een woning van vóór 1994 bepaalt mee wat het werk kost. Of je kap zich ervoor leent, lees je bij is je dak geschikt, en hoe de draagconstructie in elkaar zit bij de constructie van een dakopbouw.

Als marktindicatie begint een opbouw waarbij de kap eraf gaat bij € 40.000 en ligt hij meestal tussen € 45.000 en € 65.000, inclusief btw en met prijspeil oktober 2026. Een eenzijdige nokverhoging kost € 25.000 tot € 35.000, en wat elke route per post kost staat bij de kosten van een dakopbouw en bij wat een nokverhoging kost.

De binnenafwerking van € 150 tot € 250 per m², de constructieberekening en de aanvraag komen er nog bij, net als de leges van je gemeente. Omdat de oude kap verdwijnt, hoef je daarna ook geen renovatie van pannen of dakbeschot meer te plannen, en dat scheelt op termijn een flinke post. Ook de isolatie is daarna van deze tijd, omdat het nieuwe dak en de nieuwe gevels in één keer volledig worden geïsoleerd.