Het materiaal bepaalt hoe je dakkapel er over tien jaar uitziet

Aan de buitenkant van een dakkapel zitten drie dingen die je kiest: het materiaal van de zijwanden, de kleur van de kozijnen en het glas. Samen bepalen ze hoe je dakkapel er vanaf de straat uitziet, en wat je er de komende twintig jaar aan moet doen.

Het verschil in aanschaf tussen die keuzes is er wel, maar het is klein vergeleken met de dakkapel zelf. Het verschil in onderhoud is dat niet. Kunststof en zink vragen vrijwel niets, hout vraagt om de zes tot acht jaar een beurt. Daarom kijken wij bij het inmeten liever met je naar het huis dan naar de prijslijst.

Het materiaal dat je van de straat af ziet, is de buitenste laag van een pakket. Daaronder zit een casco van gelamineerd hout, daarin de isolatie die de RC-waarde 6,0 haalt, en daarachter een dampremmende laag die voorkomt dat vocht uit de kamer in de constructie trekt.

Dat pakket is bij alle drie de materialen hetzelfde. Kunststof, zink en hout verschillen in wat je ziet en in wat je eraan moet doen, niet in hoe warm de zolder wordt. Een zinken dakkapel isoleert niet beter dan een kunststof exemplaar, en een houten niet slechter.

Een RAL-nummer op een scherm en diezelfde kleur op je dak zijn twee verschillende dingen. Antraciet dat binnen bijna zwart lijkt, wordt buiten in de zon een stuk lichter, en wit naast rode pannen oogt anders dan wit naast grijze.

Daarom nemen wij monsters mee als wij komen inmeten. Je houdt ze buiten tegen je eigen gevel en je eigen dakpannen, in je eigen daglicht. De kozijnen mogen binnen trouwens een andere kleur hebben dan buiten. Dat kost niets extra en het scheelt op een slaapzolder meer dan je zou denken.

Is er een vergunning nodig, dan kijkt de welstandscommissie naar het aanzicht: de verhouding van de dakkapel, de indeling van de ramen, en het materiaal en de kleur. In een gewone naoorlogse wijk is dat zelden een probleem. In een beschermd dorpsgezicht, aan oude lintbebouwing of bij een monument liggen er wel eisen.

Daar wordt zink of hout eerder goedgekeurd dan kunststof, en wordt vaker gevraagd de kleur van de bestaande kozijnen aan te houden. Wij weten per gemeente in de Bollenstreek waar ze op letten en zeggen dat vooraf, niet nadat een aanvraag is afgewezen.

Kunststof vraagt om schoonmaken, verder niets. Een keer per jaar met water en een zachte borstel is genoeg, en dat is de reden dat de meeste mensen het kiezen.

Zink vraagt helemaal niets. Het verkleurt de eerste twee tot drie jaar van licht en glanzend naar matgrijs, en dat is de bedoeling; daarna blijft het zoals het is.

Hout vraagt het meest. Om de zes tot acht jaar wordt de beits dof en moet er een laag overheen. Dat is geen straf, maar het is wel werk of geld dat terugkomt. Wie de uitstraling van hout wil zonder het schilderwerk, kiest kunststof met een houtnerf.