Welke dakbedekking komt er op het platte dak van een dakkapel?
Het korte antwoord
Op een dakkapel ligt meestal EPDM, een rubberachtige folie in één stuk, of bitumen, dat in banen wordt gebrand of gekleefd. Beide houden het water jarenlang buiten, maar EPDM gaat doorgaans langer mee, en bij allebei zit het risico vooral in de randen en niet in het midden.
- Onderwerp
- Materialen en onderhoud
- Bijgewerkt
Het dakje van een dakkapel is klein, en dat maakt de keuze van de bedekking anders dan bij een groot plat dak. Er zijn weinig naden, er loopt niemand overheen en het vlak ligt vrij in de zon en de wind. De zwakke plekken zitten daardoor niet in het midden, maar aan de randen, waar de bedekking overgaat in de daktrim en de goot.
EPDM
EPDM is een synthetisch rubber dat als één vel over het hele dakje wordt gelegd en op de ondergrond wordt verlijmd. Omdat er bij een dakkapel geen naad in hoeft, is de kans op lekkage klein, en het materiaal blijft ook bij vorst soepel. Het wordt niet gebrand en is licht, dus het laat zich goed vooraf aanbrengen op een kapel die in de werkplaats wordt gebouwd.
Bitumen
Bitumen wordt in twee lagen aangebracht, meestal gebrand, en is het materiaal dat je op veel oudere dakkapellen ziet liggen. Het is stevig en goed te repareren, maar de bovenlaag droogt in de loop der jaren uit door de zon. Na twintig tot vijfentwintig jaar ontstaan er vaak haarscheurtjes, en dan is het tijd voor een nieuwe laag.
Welke van de twee er op jouw kapel komt, staat in het voorstel dat je na het inmeten krijgt, voordat we de dakkapel plaatsen. Laat je een oude kapel renoveren, dan hoort een nieuwe bedekking daar bijna altijd bij, want nieuwe beplating onder een uitgedroogde bitumenlaag lost het probleem maar half op.